Het monster onder jouw bed – deel 3

Klik hier voor het voorgaande deel…

Nadat Tik beleefd de koffie had afgeslagen en tegenover mij op een stoel met extra kussens was gaan zitten, begon hij te vertellen. ‘Ik kom van een reizigersvolk. We hebben geen vaste woonplaats. Ooit zullen we vast ergens begonnen zijn, maar niemand weet waar dus eigenlijk komen we nergens vandaan. Misschien zijn we gewoon uit de lucht komen vallen, net als de Sahieren, maar dat is een ander verhaal. We zijn dus altijd onderweg in onze MWOs.’
‘Wacht even’, onderbrak ik hem, ‘MWOs?’
‘Oh ja, Mobiele Woon Omgeving. Echte reizigers dus. We zijn zelfvoorzienend dus wat dat betreft hebben we ook helemaal geen vaste planeet nodig.’
‘Dus jullie verbouwen eten op je ruimteschip?’ Tik glimlachte. ‘Ruimteschip? Wat een prachtwoord. Maar we verbouwen niks, we oogsten alleen.’ Fronsend nam ik nog een slok koffie. ‘Hoe kun je nou iets oogsten als je het niet verbouwt?’
‘Tja, dat doen jullie voor ons.’

‘Wat, jullie stelen ons eten?!’ Ik kon mijn oren niet geloven. ‘Nee nee nee, je begrijpt het niet. Wij halen onze levensenergie niet uit levende materialen, zoals jullie. Jullie eten planten en andere levende wezens, maar wij zijn daar niet op gebouwd. Gelukkig… Wij leven op energie die we zo uit de ruimte kunnen filteren.’
‘Dus jullie leven op niets? Jullie halen energie uit het luchtledige?’
‘De ruimte is niet leeg! Jullie vaste volken vullen het heelal met levensenergie. Emoties, noemen jullie ze. Maar planeten raken er zo vol van dat het lichtjaren ver uitstroomt, en onze MWOs pikken dat op met stevige filters.’

Ik had hier mijn eerste kop koffie al achter de kiezen, maar had toch echt veel moeite om dit bizarre verhaal te volgen. ‘Van emoties kun je toch niet leven Tik?’ Mopperde ik. ‘Maar natuurlijk wel! Jullie doen het ook tot op zekere hoogte.’ Tik was duidelijk gestoord. Hoofdschuddend stond ik op om mezelf een nieuw bakkie in te schenken. ‘Hoe voel je je als je verliefd bent bijvoorbeeld?’ Ging Tik onverstoorbaar verder. ‘Heb je dan meer of minder energie?’
‘Ja, meer natuurlijk, maar dat is gewoon psychisch.’
‘Precies! En psychisch is ook iets! Dus dat is niet niks hè?’ Voldaan keek Tik me aan. Ik vond hem zo’n malloot. Kom je eens een alien tegen, blijkt hij niet goed snik te zijn. ‘En als jij energiek, verliefd en vrolijk bent, steek je dan de mensen om je heen ook aan of niet?’
‘Ja, ja dat klopt.’ Gaf ik schoorvoetend toe. ‘Dat komt dus doordat jullie zo lek zijn als een mandje en energie makkelijk weggeven. En zo hangt een goed bevolkte planeet als aarde dus vol met emoties, tot hij overstroomt. En zo kunnen wij het uit de ruimte oogsten.’
‘En waarom oogsten jullie niet gewoon lekker je eigen emoties?’ Tik draaide met zijn middelste oog, terwijl de andere twee me strak aan bleven kijken. ‘Wij zijn iets verder ontwikkeld dan jullie, dus wij zijn niet zo lek. Wij gebruiken jullie energie als onze eigen maar wekken het zelf niet op.’
‘Dan zijn jullie ook niet zelfvoorzienend.’

Tik deed nog een poging om het hele energieding beter uit te leggen, maar ik begreep er gewoon geen drol van. En dat hoefde ook niet, want blijkbaar zijn we maar een onderontwikkeld volkje. Zo barbaars dat we de energie niet uit de lucht kunnen snuiven, maar het van andere levende wezens moeten stelen door ze op te eten. Tik vertelde het leuk, maar in mijn hoofd begonnen mensen langzaam in een bende holbewoners te veranderen. ‘Goed, allemaal leuk en aardig, maar je hebt me nog steeds niet verteld wat je onder mijn bed deed.’ IK schonk een derde kop koffie in. ‘Ik zei toch ook dat het en lang verhaal was?’
‘Nou kom op met de rest dan!’

Lees hier verder!

4 gedachten over “Het monster onder jouw bed – deel 3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *