Het monster onder jouw bed – deel 2

Klik hier voor het voorgaande deel…

Nou zijn er allerlei theorieën over graancirkels, maar de meest bekende is toch wel dat ze door buitenaardse wezens worden veroorzaakt. Dan rest alleen nog de vraag waarom een alien cirkels in onze graanvelden zou willen maken. Hebben aliens niks beters te doen? Bestaan ze überhaupt? Ik weet dat ze bestaan, want ik heb ze gezien. En hoe ze graancirkels maken. En waarom. Het monster onder mijn bed heeft het me allemaal laten zien. En waarschijnlijk zal niemand mij geloven, maar dit is een verhaal dat gewoon verteld moet worden. Dus hier komt het.

Het gebeurde ruim drie jaar geleden. Ik lag weer eens rusteloos te draaien in bed en kon onmogelijk in slaap vallen. Die slapeloosheid zat me al maanden dwars en ik was dus een aardig record aan het neerzetten voor moe en chagrijnig zijn. Ik had het idee dat mijn geestelijke gezondheid er elk moment vandoor kon gaan als ik niet snel een nacht fatsoenlijk zou doorslapen. Ik werd dus nog kribbiger toen ik me bewust werd van geschuifel onder mijn bed. Mijn kat is gek op spelen als ik daar geen zin in heb, dus ik ging er onmiddellijk vanuit dat zij onder het bed zat te kloten. Ik pakte mijn telefoon van het nachtkastje en met de zaklampfunctie in de aanslag dook over de rand van het bed. In het schijnsel van mijn lamp hield ik drie enorme ogen gevangen. Dat was niet mijn kat.

Dat was dus zo’n ‘monster’. Een oranje schepseltje, zo groot als een kleuter, met een iets te groot rond gezichtje, drie grote roze ogen en drie blauwgrijze antenetjes op zijn hoofd. Tja, en wat doe je dan? Met je oververmoeide brein? Als er een alien onder je bed zit? Niks dus. Ik lag op mijn buik op bed en keek er met open mond naar. Jazeker, zelfs ondersteboven, tegen de zwaartekracht in, hing mijn mond schaamteloos wijd open. Die alien moet gedacht hebben dat ik niet helemaal honderd procent was. Dat heeft hij me nooit gezegd trouwens. Daar was hij veel te beleefd voor.

Dus ik hing daar ondersteboven onbenullig te wezen, zegt die alien ineens: ‘Hoi, sorry dat ik stoor. Ik ben Tik, wie ben jij?’ Mijn mond viel met een klap weer dicht. En weer open. ‘Eeeehhhhh….’ Nou kan ik beweren dat er allerlei vragen door mijn hoofd flitsten, dat dit voelde als een openbaring, dat ik ineens de wereld begreep, maar mijn hoofd was opvallend leeg. ‘Ja dit is even schrikken lijkt me. Wat een ongemakkelijke situatie hè? Kom rustig even bij. Wacht, ik kom wel onder het bed vandaan, dan kun je in ieder geval rechtop gaan zitten.’ Ik ging rechtop zitten en Tik nam tegenover mij plaats in het raamkozijn. ‘Ehm, ik ben Daan.’ Mompelde ik tenslotte.

Tik zat me vanuit het raamkozijn bezorgd aan te kijken. ‘En weer een beetje aan het bijkomen van de schrik?’ Vroeg hij. ‘Nou, ja, een beetje dan’, stamelde ik. ‘Wat doe je hier?’ Ik met mijn wazige slaaphoofd! Van alle vragen die je kunt stellen als je een alien onder je bed vindt, over wie hij is, waar hij vandaan komt, hoe een ruimteschip eruit ziet, hoeveel buren we hebben in het universum, hoe hij hier verzeild is geraakt, of er een groter plan is of een hogere macht, kwam ik met de vraag: Wat doe je hier? Alsof je vervelende buurman onverwachts op de stoep staat voor een kopje suiker. Achteraf bezien was het gelukkig niet de domste vraag, want het antwoord dat volgde was vrij episch. Dat epische antwoord werd ingeluid met de welbekende woorden: ‘Dat is een lang verhaal’. En aangezien ik toch niet kon slapen, zette ik een pot koffie en ging met Tik aan de eettafel zitten om te horen wat hij te vertellen had.

Lees hier verder…

4 gedachten over “Het monster onder jouw bed – deel 2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *