Het piekeruur

Niet draaien. Gewoon stil blijven liggen. Auw, zere rug! Toch maar draaien, want dit ligt niet lekker. ‘Ik kan niet slapen’, mopper ik. ‘Ik wel’, fluistert hij terug. ’Ok, trusten…’ Zucht, draai, au, kutrug.

Goed, ontspannen nu, gewoon rustig ademen en aan iets leuks denken. Zoals ijsjes eten in een bubbelbad, verhaaltjes schrijven op verre stranden, film kijken in bed met popcorn, die shitload aan werk die morgen voor me klaarstaat, waarvoor ik eigenlijk om zeven uur al moet beginnen, maar het is nu al na middernacht dus ik ga echt niet voor half zes opstaan. Aaaah nee, leuke dingen, leuke dingen… Werk komt morgen, en overmorgen, en de dag daarna, en de dag daarna, Drukdrukdruk. Draai, au, draai, zucht. Chaos in m’n hoofd.

Kappen nou!

Buiten blaft een hond of misschien een weerwolf, maar het zou net zo goed een gevleugelde transgender sabeltandtijger kunnen zijn. Een baby ligt huilend in onze kledingkast, verandert in een heks en gaat naast het bed staan. Ik kruip snel dichter tegen vriendlief aan. Hij slaat een arm om me heen, die zwaar op mijn maag drukt. Oeff, kutmaag. Ik duw hem weer weg. Een schaapje, twee schaapjes, een kudde schapen, maar over de dam gaan ho maar! Schapenwolkjes, roze wolkjes, donderwolkjes, slaapzandwolkjes, wietdampwolkjes… Draai, au, draai, zucht. Chaos in m’n hoofd.

Mijn vriend is in slaap gevallen en begint te zagen. Wiedewiedewagen. Dikke planken, ideaal voor een hek. Drie kleutertjes erop, kwakende kikkertjes eromheen en het lieveheersbeestje Hansje klimt langzaam omhoog. En toen kwam de regen, dus Hansje spoelt met een rotgang naar beneden en er dondert zowaar een kleuter van het hek af. En nog een. En nog een. Guttegut. Drie maal drie is drie keer scheepsrecht. Wat moet je ook met een krom schip? Door dromenland varen natuurlijk. Achja. Anker optrekken, zeilen uit, en terwijl ik me in het kraaiennest laat schommelen, vaar ik de zwarte mist in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *