Bloody Fuckfest

‘Wist je dat je kippenvel kunt hebben op je wangen?’ Roald draait met zijn ogen. ‘Ja pa, en ook onder je eitjes.’ ‘Nee echt, ik was een nummer aan het luisteren van….’ Zijn woorden sterven weg in het luidruchtige Paas-gekakel in Huize Pixelpoes. Paps kijkt wat beteuterd om zich heen. Zijn passie voor muziek is duidelijk niet erfelijk. Maarja, de passie voor slap geouwehoer dan weer wel, en dat is toch ook wat waard.

‘Pasen is eigenlijk helemaal geen christelijk feest, wist je dat?’ Michael leunt nonchalant achterover in zijn stoel. ‘Het is eigenlijk een heidens feest om vruchtbaarheid te vieren. Vandaar die eitjes en kuikentjes enzo.’ Roald grijnst: ‘Dus de paashaas staat gewoon symbool voor een of ander neukfestijn?’ Karin, Roalds vriendin, zucht theatraal en tikt rusteloos met haar fluorescerend roze nagels tegen haar theeglas. ‘Jij krijgt geen eieren meer vandaag hoor. Je wordt er strontvervelend van.’ Tik tikke tiktik tik. ‘Niks vervelend, potent!’ Hij slaat een arm om haar heen. ‘Maar over eieren gesproken, hoe wil jij morgenochtend je eitje? Hard, zacht of bevrucht?’ Roald en Michael gieren het uit. Pa giebelt ook mee en ma, die de grap niet meekreeg omdat ze te geconcentreerd de kat zat uit te borstelen, kijkt nieuwsgierig op. Pixie, de kat, wandelt gepikeerd weg en gaat lekker in het zonnetje mooi liggen wezen.

‘Nou jongens, hebben we al zin in lunch? Dan zet ik de oven even aan en warm de soep op.’

Een kwartier later staat de tafel vol met kommen soep, warme focaccia, gekookte eieren, tomaatjes, olijven, brood en beleg, en natuurlijk een paasstol met roomboter. Iedereen valt aan en het wordt stil. ’Had je dat eten niet eerder op tafel kunnen zetten? Heerlijk die rust.’ Grapt ma. ‘Neem nog een ei ma, goed voor de potentie.’ Smakt Roald. Karin geeft hem een por. Het geluid van kletterend bestek en soepgeslurp vult de kamer. Karin pakt een eitje, tikt het stuk en begint te pellen. ‘Autsjh!’ Roept ze ineens, en druppels bloed vallen op haar bord. Ze draait het ei om, zodat iedereen het bloederige snaveltje kan zien dat eruit steekt. Iedereen valt stil in Huize Pixelpoes. ‘Zo ziet een bevrucht ei er dus uit.’ Mompelt Roald. Niemand lacht. Terwijl Michael, toch nieuwsgierig, een nieuw eitje begint te pellen, help ik Karin naar de badkamer om haar vinger schoon te spoelen en er een verbandje om te doen.

‘Auhaauw!’ Roept Karin, als ik een sloot Betadine over haar vinger giet. ‘Fuck!’ Roept Michael, als blijkt dat het volgende ei ook een dood vogeltje bevat. ‘Deze ook al’, piept ma. ‘Zal ik de rest maar gewoon weggooien?’ Vraagt pa.

Er wordt niet veel meer gegeten en de stemming is ook niet zo lollig meer. Karin staart afwezig naar buiten, Roald zit met zijn telefoon te kutten, en Michael pingelt een deuntje op zijn gitaar. Pa kletst wat over de eieren van vroeger en ma doet braaf alsof ze luistert. Ik til Pixie op, die zich ontspannen over mijn schouder drapeert om zich eens lekker te laten kroelen. Ik kijk hoe voorbijtrekkende wolken vreemde schaduwen door het raam op onze vloer werpen. Een schapenwolk, een vlinderwolk, een eiwolk, en dan een paashaaswolk. De paashaaswolk blijft plotseling stilstaan.

Ik kijk door het raam naar het balkon en zie een mensgrote paashaas met een mand vol dode kuikentjes staan. Met ingehouden adem sta ik te kijken, bedenk dan dat ik niet nog meer dode kuikens in ons huis wil hebben en controleer als een bezetene of de balkondeur en ramen wel goed zijn afgesloten. Pixie is van mijn schouder gesprongen en kruipt nu weer bij ma op schoot, verder bij het balkon vandaan. De haas staat daar maar, doodstil, en wij kijken maar, niet wetend wat te doen in zo’n situatie. De politie bellen? Ze zien me aankomen. Ja meneer de agent, er staat een paashaas op mijn balkon. Of ik iets gesnoven heb? Zegeltje geslikt? Nou nee, er staat echt een haas op mijn balkon, met een mandje dode kuikens… Tuut tuuut tuut…

Dan, in een flits, draait het hoofd van de paashaas en hij kijkt star naar Pixie. Pixie miauwt luid, springt op van mams schoot en loopt richting de deur. Dan rolt zomaar ineens haar poezelige hoofdje door de kamer. Mijn hartslag ruist door mijn oren en de kamer lijkt ineens ver weg, aan het eind van een lange donkere gang. Ik snap niet wat er gebeurd is. Net zat Pixie’s hoofd vast, nu ligt het daar! Bloed spuit met razendsnelle stootjes uit haar nekje, terwijl ze rond wankelt. Dan zakt ze door haar pootjes en blijft stuiptrekkend liggen.

Met een luide sjoeffff verdwijnt de ruis uit mijn hoofd en knalt het omgevingsgeluid weer binnen. Het geluid van een naar adem snakkende ma, vloekende Roald, kreunende pa, kotsende Michael en krijsende Karin. De woonkamer is een nachtmerrie. Er zit bloed op de bank, de salontafel, de muren. Een rode plas spoelt Michaels kotsklonten richting de eettafel. Dikke druppels vallen als stroop van de yuccabladeren.

De haas is weg.

Er klinkt een luid gepiep. Ik kijk meteen naar Pixie, of wat daarvan over is, maar zij ligt doodstil. Roald wijst naar de keuken. Ik loop weifelend die kant op. Volgens mij komt het geluid uit de prullenbak. Gebonk en gepiep. Ik leg mijn klamme hand op de deksel, licht hem een stukje op. Er stuitert iets tegen de deksel en met een klap laat ik de deksel weer dichtvallen. Met grote ogen kijk ik naar pa, die 10 minuten geleden een schaal gekookte bevruchte paaseieren in deze prullenbak deponeerde.

Roald schiet me te hulp. Met zweet op zijn voorhoofd staat hij voor de prullenbak. Hij haalt een keer diep adem, rukt de deksel open, grijpt de zak, knoopt hem al hollend dicht en struikelt ermee naar het balkon. Ik ren mee om de deur open te doen. Roald glijdt uit in de bloedkotsvlek en valt op zijn knieën, krabbelt overeind, vliegt het balkon op en slingert de zak de straat in. Nog voordat de zak met een harde smak tegen de stoeptegels slaat, zitten we alweer binnen met onze ruggen tegen de afgesloten deur.

We zitten trillend naar de bende in de woonkamer te staren. ‘Bloody hell’, mompelt Roald. ‘Nee nee’, zegt Michael, ‘bloody fuckfest’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *