Alice in tietenland

Als iemand hem tien jaar geleden verteld zou hebben dat het mogelijk is om je ballen terug te duwen naar waar ze vandaan kwamen, dan had hij diegene voor gek verklaard. Maar hier stond hij dan, met zijn ballen in zijn buik en de rest van het zaakje zorgvuldig naar achteren getapet. Alex, vanavond Alice, was van zijn pauze aan het genieten tijdens een drukbezochte travestietenshow. Nouja, genieten was misschien niet helemaal het juiste woord. Hij leunde tegen de deurpost van de artiesteningang om een sigaretje te roken. Zitten was namelijk nogal oncomfortabel met zijn gecamoufleerde bobbel. Even zijn blaas legen was er ook niet bij, want dan moest eerst alles weer voorzichtig los, om de inmiddels broeierige plakbende na het plassen weer terug te frummelen en met nog meer tape op zijn plek te plakken. En omdat hij zijn intieme delen nu al langer dan een week niet geschoren had, zou het verwijderen van de tape ook niet bepaald soepel gaan. Nee, plassen was vragen om huiduitslag.

Zuchtend keek hij naar de sterren boven zijn hoofd. Wat zou hij daar nu graag onder liggen, naakt, met zijn vriendin Laura, op een dekentje in de duinen. Kaarsjes in het zand, flesje wijn erbij. Hij kon het briesje al bijna voelen. De zeelucht ruiken. Hier rook het ook ziltig, maar niet naar zee. En de enige bries die hij hier gevoeld had, was een van de chili con carne afkomstige gasdamp die zich tetterend langs de tape gewurmd had. Hij keek nog eens de steeg door. Het enige licht was afkomstig van de straatlantarens in de grote straat verderop. Er scharrelde een kat bij de afvalbakken en als er een auto langs de steeg reed, kon je het glas dat over de grond verspreid lag zien glinsteren. Hij was maar wat blij dat Laura via de voordeur naar binnen zou gaan en niet achterom zou komen. Haar eerste indruk van zijn werkplek moest niet beginnen in zo’n troosteloze steeg. Hij was zo benieuwd naar haar reactie. Als ze het nou maar begreep. Dit werk verdiende zo goed dat het alle ongemakken waard was. En als hij echt eerlijk was, moest hij toegeven dat hij het ook heerlijk vond om te doen. Wie wil er nou niet af en toe even helemaal iemand anders zijn?

Zijn sigaret was op en hij trippelde op zijn torenhoge stiletto’s terug naar de kleedkamer. Hij wilde nog even poederen voordat hij weer de bar in ging. In de kleedkamer zag hij Diana, in het dagelijks leven Daan, klunzig met zijn armen staan zwiepen. ‘Zeg schat, m’n behabandje is losgeschoten. Kun je even helpen hem weer vast te zetten?’ Een van zijn ballontieten deed een fanatieke poging om uit de loshangende cup te ontsnappen. Diana draaide zich om en Alice pakte het loshangende knalroze bandje op en trok het over zijn schouder naar voren. ‘Verkochten ze niet nog een maat kleiner?’ Mopperde Alice, terwijl hij het bandje naar beneden sjorde. Diana probeerde de cup verder omhoog te tillen, zodat Alice het haakje makkelijker door het daarvoor bestemde lusje kon halen. Het ging niet. Ze stonden eindeloos te klunzen, dicht tegen elkaar aan. Alice hing met zijn rood aangelopen hoofd pal boven Diana’s neptieten. Hun diepe fronzen van concentratie trokken scheurtjes in de vele lagen make-up.

Ze waren zo geconcentreerd bezig dat ze niet doorhadden dat er iemand de kleedkamer in liep. Laura had haar camera al in de aanslag, want er was hier zo veel te zien! Ze sloop nog wat dichterbij en schoot snel een serie foto’s. Pas bij het luide klikken van de sluiter, kregen Diana en Alice haar in de gaten. Alice schrok zich wezenloos, liet het bandje schieten, knalde met zijn hoofd tegen Diana’s kin en stak per ongeluk zijn scherpe opplaknagel door de ballontiet, die het met een luide ‘pang’ begaf. Hij struikelde achterover tegen de spiegel en greep met zijn hand in de krultang die iemand daar had laten slingeren en ook niet uitgezet had. Met een onnatuurlijk hoge gil sprong hij weer naar voren, tegen Diana aan en samen vielen ze als een kluwen armen, benen, pruiken en fladderende rokken op de grond. Eerst landde Alice zacht met zijn hoofd op de overgebleven neptiet, die het vervolgens ook met een luidde knal begaf. Door de schrik en alle spastische bewegingen waren zijn ballen weer terug naar buiten geplopt, waar ze nu schrijnend knel zaten onder de dwangbuis van tape. Met suizende oren en een brandende hand begon hij als een malle de tape los te trekken. Maar ja, niet geschoren, dus de tranen rolden over zijn wangen.

Laura had spektakel verwacht. Ze was nog nooit bij een travestietenshow geweest en als haar eigen vriend niet zou optreden, had ze dat ook maar wat graag zo gelaten. Maar al hun luxe, van etentjes en dure kleding tot vakanties, werd gefinancierd door zijn alter ego en ze voelde het als haar plicht om zich geïnteresseerd op te stellen. Dus ja ze verwachtte spektakel, maar niet dat ze het ook echt heel leuk zou vinden! Haar tranen rolden net zo snel als die van Alice, maar dan van het lachen. Toen ze weer een beetje bijkwam zei ze: ‘Lieverd, als jij je nou even terug verandert in Alex, dan gaan we zo even lekker thuis in bad en dan kijken we lekker een filmpje op de bank.’ Zonder zijn vuurrode hoofd naar haar op te heffen, knikte hij instemmend. ‘Ik wacht in de zaal wel even tot je zover bent.’ Op haar comfortabele gympies liep ze terug naar de bar en bestelde een pilsje. Alice zou er wel even over doen om zijn mannelijkheid terug te vinden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *