Kort verhaal: Knetter Pingel Boem Pop SCHRRKLKINKL

Henry ijsbeerde in zijn chillpak door de gang. Normaal gesproken werd hij rustig van de zachte fleece met glittersneeuwvlokken, maar dit was geen normale dag. Rotterdam werd geteisterd door laservuur. Het harde geknal knetterde door de lucht, trilde door de muren en golfde in zijn brein. De nieuwszenders waren gehackt, dus het had moeite gekost om uit te vinden wat er precies aan de hand was. En het klonk gestoord, maar aliens waren druk bezig De Zwaan te stelen. Ja echt! De Erasmusbrug liep groot gevaar! De dames en heren (en genderneutralen) van Defensie hadden de situatie duidelijk niet onder controle. De ene explosie klonk nog luider dan de andere en er kwam geen einde aan. Henry kon niet langer afwachten. Hij moest hier weg zien te komen. Hij moest ingrijpen! Al werd het zijn dood. Hij had een plan. En zo moeilijk kon dat vliegen toch ook niet zijn. Lees verder

Kort verhaal: Kinderspel

Met z’n vieren zaten ze aan de ronde tafel in de keuken. Helder zonlicht scheen vrolijk door de grote ramen die beplakt waren met stickers van Mickey Mouse en Paulus de boskabouter. De mamma’s hadden het stel een half uurtje geleden van hapjes en drankjes voorzien om vervolgens zelf met een nieuwe fles wijn in de zitkamer te verdwijnen, waar ze nu druk zaten te kakelen. Die zouden hen voorlopig niet storen. Thomas schraapte zijn keel en richtte zijn strenge blik op Mark. Met zijn mollige arm over de houten rugleuning geslagen en zijn duim nonchalant achter zijn luier gehaakt, straalde hij duidelijk leiderschap uit. Hij had dan ook de meeste levenservaring, namelijk 15 maanden. Over een week dan.
……..Mark wist donders goed dat hij de lul was. Die blik van Thomas, die wenkbrauw die vragend omhoog schoot, de lichte frons, maar vooral die complete afwezigheid van vrolijkheid in dat bolle gezicht, bezorgden hem kippenvel. Waarom had mamma voor vandaag ook geen rompertje met lange mouwen uitgezocht? Dan was dat kippenvel niet zo opgevallen. Nu zag hij Lydia’s gemene pretogen over haar hartvormige zonnebril naar zijn armen gluren. Hij slikte moeizaam. Lees verder

Kort verhaal: In de ban

Er was eens, heel lang geleden, in een land hier ver vandaan, een knus koffiehuisje. Dit koffiehuis, dat gerund werd door de trotse vader van twee zonen, was beroemder om zijn warme chocolade dan om zijn koffie. De moeder van het gezin was kunstenaar en boetseerde de meest prachtige beelden. De oudste zoon was een havenarbeider aan wie die talenten voor zowel smaak als schoonheid zonder omkijken voorbijgegaan waren. Maar de jongste zoon had de smaakpapillen van zijn vader en de scheppende handen van zijn moeder geërfd.
.        .De jongste zoon leerde al snel dat er geen mooiere smaak was om mee te werken dan de smaak van chocolade. Maar die scheppende handen konden met de vloeibare chocolade niets beginnen. Dus spendeerde hij maanden in de keuken van zijn vader, totdat hij het recept voor de heerlijkste chocolade in vaste vorm ontdekte. Het leek magie! Als hij het verwarmde werd het kneedbaar als klei, maar als het afkoelde werd het zo knapperig als de krakelingen van de bakker. Dus zijn handen boetseerden en kneedden, schaafden en masseerden, verfijnden en schilderden dagenlang, tot ze het prachtigste chocoladebeeld ooit geschapen hadden. Lees verder

Wedstrijdverhaal: Beeldig – Lees en stem!

Stem hier op mijn inzending voor de Enge Verhalen Schrijfwedstrijd van ‘Heel Nederland Schrijft’: Beeldig Vergeet niet om mijn verhaal een  te geven, want daar kan ik de lezersprijs mee winnen! Om te voorkomen dat mensen dubbel stemmen moet je even inloggen en dat is echt zo gepiept. Je kan inloggen via Facebook of door even account aan te maken op ‘Heel Nederland Schrijft’.  Het wijst zich vanzelf, en zo niet vraag gerust. Geen zorgen, je wordt niet platgespamd. Lees het via bovenstaande link of hieronder. Voor meer spannende verhalen, koop de bundel via bol.com!

Beeldig
Haar aanwezigheid is een lang bewaard geheim. Een geheim, prachtig verstopt in hét pronkstuk van het museum. Starende blikken glijden langs de volumineuze, zachte, vrouwelijke vormen en bewonderen het engelachtige gezicht, zonder dat iemand een glimp van haar opvangt. Haar scherpe, hoekige lijf staat verankerd in de ronde vormen van dat beeldschone graf. Haar woeste schreeuw vol haat echoot eindeloos achter die vredige glimlach.
Dan, op een late avond, een oververmoeide schoonmaakster, de zwiepende dweil, een luide tik. KRAK. Een dunne scheur strekt zich uit vanaf de enkel omhoog naar de knieholte. Eindelijk vrij! Een zucht, nevel, gegil. De dweil klettert op de grond…

Juf Annelies doet haar best om de kinderen bijeen te houden, maar al snel holt iedereen alle kanten op. Ook Timmie dwaalt avontuurlijk door het museum, totdat hij in een grote ronde zaal voor een beeldige, blote dame staat. Nieuwsgierig kijkt hij naar haar op. Nu mag het, want in een museum mag je overal naar kijken. Ook naar blote borsten.
Gek genoeg is er verder niemand in de stille zaal. Verderop ligt een verlaten dweil naast een schoonmaakkarretje. Timmie hoort zelfs zijn rumoerige klasgenootjes niet. Het is hier koud. Mag hij hier wel zijn? Langzaam laat hij zijn blik weer over het beeld gaan. Vreemd, dat gezicht; alsof ze terugkijkt. Een rilling kruipt over zijn rug en kippenvel rijst omhoog op zijn armen. Dan ontdekt hij de donkere mist die uit haar been lijkt te lekken. Wegwezen hier! Hij rent richting de deuren. BAM! Pal voor zijn neus slaan ze keihard dicht.

Met grote ogen draait Timmie zich om. Zijn benen zijn net spaghettislierten en trillend leunt hij met zijn rug tegen de gesloten deur. Tussen hem en het beeld staat een naakte magere vrouw. Zonder neus. Haar onderkaak hangt los. Pikzwarte ogen gluren tussen lange, klitterige, blonde haren door. Hij wil weg! Een muizig gepiep komt uit zijn dichtgeknepen keel. Huilend draait hij zich om en begint op de deur te bonzen.
Dan voelt hij dat zij hem naar zich toe trekt. Hoe? Hij verzet zich heftig, maar glijdt de zaal in, dichter en dichter naar haar. Koude nevel, met de geur van modderige herfstbladeren, omhult hem. Hij voelt zich lichter en dan zweeft hij met de nevel mee. Snel. Plotseling zit hij in het donkere beeld. Een hand grijpt zijn schouder. ‘Gedraag je voorbeeldig’, waarschuwt de schoonmaakster. ‘Haar ziel is van steen.’

Kort verhaal: Het Meesterwerk

MegaBite had hem de hele week dwars gezeten. Hij had vuile plannetjes gesmeed, medestanders opgestookt, de power en potions voor zijn neus weggekaapt en uiteindelijk was hij er met de weekbonus vandoor gegaan. Waar hij nu uithing wist Niek niet, maar misschien al wel bij toplevel 60. Nadat Niek zich eindelijk door level 57 geworsteld had, voelde hij zich verscheurd. Hij was blij dat hij eindelijk in de buurt van de top kwam, maar hij baalde omdat het hem alleen gelukt was doordat MegaBite hem voorbij gestreefd was en dus niet meer voor zijn voeten liep.
…..Met een zucht schoof hij achter zijn computer vandaan. Hij was uitgelogd als MasterToBe en zou pas maandag verder gaan met gamen. MeesterMind was zijn leven, maar op zaterdagavond ging hij de pub in met Stan en op zondag op bezoek bij zijn ouders. En nu moest hij eerst wat te eten regelen voor zichzelf en zijn kat Spock.

Stan was er klaar voor. Na een drukke werkweek op het ecologisch adviesbureau had hij vandaag eerst eens heerlijk uitgeslapen, om daarna een stevige wandeling te maken door de weilanden. Eenmaal weer thuis had hij boodschappen gedaan, goed gegeten, iets gemakkelijks aangetrokken en zijn fietslampjes onder een poststapel vandaan getoverd. Hij zou Niek zoals altijd treffen aan de bar. Hij liep de deur uit en ruziede eerst vijf minuten met zijn fiets om het slot eraf en de lampjes erop te krijgen, voordat hij naar de pub kon fietsen.

Niek had een pizza laten bezorgen en zat nu voor de TV te eten. Na langs alle zinloze programma’s gezapt te hebben, was hij op het NOS journaal blijven hangen. Zo kreeg hij toch nog iets mee van de wereld om hem heen. Toen de presentator aan de weersverwachting begon, flikkerde het beeld, en nog eens. Toen viel het uiteen in een gekleurde ruis. Niek wilde opstaan om te kijken of Spock misschien een kabel losgetrokken had, maar toen begon de ruis te kolken, en draaien, draaien, en bleef hij als gehypnotiseerd zitten kijken. Hoe kon dit nou?

Lees verder

Kort verhaal: Stap minus dertien

*
Het plan was om lekker op vakantie te gaan naar een backpack-vriendelijk, zonnig oord. Thailand dus. Lekker eten, feesten, cultuur snuiven en van mijn vrijheid genieten. Stap een: met de zeebries in mijn haren kokosnootcocktails slurpen op een mooi tropisch eiland in het Zuiden.

Het liep helemaal anders. Ik kwam niet verder dan stap nul: vliegen naar Krabi. Ik stapte naar buiten en genoot met gesloten ogen van de tropische warmte op mijn gezicht. Toen ik mijn ogen opende stond een van de vele opdringerige taxichauffeurs al voor mijn neus. Hij reed in zo’n klein busje waar comfortabel zes mensen in passen en waar in Thailand altijd minimaal twaalf mensen ingepropt worden. Of ik zin had om op een heerlijk tropisch oord te verblijven? Hij liet foto’s zien van een prachtvilla op een wit zandstrand, omgeven door palmbomen. Er waren al twaalf andere meiden geïnteresseerd. Dus ik perste me verheugd als nummer dertien in de minibus.

En nu zit ik hier. Bij stap minus tien. Er klinkt geen zeebries, maar gehijg, een snik en verstikt gejammer. Ik hoor een deur opengaan en voel frissere lucht de benauwend hete ruimte in stromen. Voetstappen bonken naar binnen. Ik leun met mijn hoofd achterover tegen de ruwe muur, zodat ik net onder de stinkende lap door kan kijken die als blinddoek fungeert. Ik zie stoffige zwarte legerkisten met daarboven een tot op de draad versleten broek, die misschien ooit groen is geweest. Ik zie de legerkisten over de betonnen vloer ijsberen. Ik zie de andere meiden om me heen zitten. Gekneveld, net als ik. Hun haren met angstzweet aan hun naar de grond gerichte gezichten geplakt. Maar ik zie geen uitweg.

Lees verder

Kort verhaal: Meeuwen voeren in Niemandsland

Een warme bries blaast een verdwaalde lok uit mijn gezicht. Met mijn hand boven mijn ogen tegen de zon, kijk ik omhoog naar de cirkelende meeuwen aan de wolkeloze lucht. Die zijn waarschijnlijk afgekomen op de koekkruimels die van mijn ijshoorntje zijn afgebrokkeld. Om me heen zie ik grasland en bomen in de verte. Maar geen mens te bekennen hier in Niemandsland.

Mijn haar waait terug in mijn gezicht en kietelt mijn neus. Weken geleden zou ik me eraan gestoord hebben, zoals ik me aan alles stoorde. Ik zou gewenst hebben dat die waardeloze wind ging liggen. Daar zouden die rondzwevende meeuwen niet blij mee zijn. Grappig, hoe waardeloos voor de een en waardevol voor een ander. Een aantal meeuwen cirkelen nieuwsgierig lager en lager.

Lees verder

Kort verhaal: Het piekeruur

Niet draaien. Gewoon stil blijven liggen. Auw, zere rug! Toch maar draaien, want dit ligt niet lekker. ‘Ik kan niet slapen’, mopper ik. ‘Ik wel’, fluistert hij terug. ’Ok, trusten…’ Zucht, draai, au, kutrug.

Goed, ontspannen nu, gewoon rustig ademen en aan iets leuks denken. Zoals ijsjes eten in een bubbelbad, verhaaltjes schrijven op verre stranden, film kijken in bed met popcorn, die shitload aan werk die morgen voor me klaarstaat, waarvoor ik eigenlijk om zeven uur al moet beginnen, maar het is nu al na middernacht dus ik ga echt niet voor half zes opstaan. Aaaah nee, leuke dingen, leuke dingen… Werk komt morgen, en overmorgen, en de dag daarna, en de dag daarna, Drukdrukdruk. Draai, au, draai, zucht. Chaos in m’n hoofd.

Lees verder

Kort verhaal: Graainatie

Na een bezoekje aan de fysiotherapeut, die mijn compleet verkrampte rug weer even fijn uit de knoop heeft getrokken, loop ik met mijn mandje zo leeg als mijn maag de winkel in. Ik ben hier om een gezonde lunch te scoren, maar word onmiddellijk afgeleid door de schreeuwerige ‘nu 25% korting’ en ‘1+1 gratis’ posters die mij omringen.

Zoals het een waar kuddedier betaamd slof ik met de meute mee en graai om de tien meter iets uit de schappen met oranje aanbiedingsbordjes. Al wat is afgeprijsd, quasi goedkoop en misschien wel lekker of handig verdwijnt in mijn mandje. Blauwe bessen, dubbelvla, magnetronmaaltijd, poffertjes, chocola, knakworstjes, chips, afwasmiddel…

Lees verder