Boekrecensie: Het boekenweekgeschenk 2018 van Griet op de Beeck

Sinds vorig jaar wil ik er een gewoonte van maken elk boekenweekgeschenk te bemachtigen. Niet dat ik het schrijfsel van Herman Koch nou zo leuk vond vorig jaar. Zeer zeker niet. Waarom dan wel? Ten eerste omdat ik houd van cadeautjes. Ten tweede omdat het een dagje gratis treinen oplevert. Ten derde omdat het een mooie gelegenheid is om een nieuwe auteur te leren kennen. Dit jaar mochten we met Griet op de Beeck kennismaken. Zij schreef  Gezien de feiten en ik ben enthousiast! In deze recensie leg ik uit waarom.

Omslag boekenweekgeschenk 2018: Gezien de feiten, Griet op de Beeck

Het boek gaat over Olivia, een vrouw op leeftijd, wiens dominante man, na bijna vijftig jaar huwelijk, overlijdt. In plaats van intens verdrietig te zijn, voelt ze zich vooral heel erg opgelucht. Maar dat is natuurlijk ongehoord! Vooral haar dochter Roos wakkert Olivia’s schuldgevoel volslagen tactloos aan: ‘Zijt gij papa dan zomaar vergeten?’. Maar Olivia maakt haar eigen keuzes en vertrekt naar Afrika om een paar weken les te geven aan getraumatiseerde kinderen. Roos d’r reactie: ‘Ik vraag me af: is dit wat een moeder die van haar dochter houdt zou doen?’.
……….In Afrika leert ze Daniel kennen: Een prachtige zwarte man, ook weduwnaar, die van mening is dat het leven te kort is om je keuzes door angst te laten beïnvloeden, in plaats van vol te gaan voor wat je echt wilt. Je kunt je wel voorstellen voor welke moeilijke situaties, vooroordelen (‘Ge weet toch dat de mannen daar en kwalijke reputatie hebben.’), risico’s en keuzes Olivia komt te staan zodra ze verliefd wordt op deze man. Zeker als hij een paar maanden bij haar thuis komt logeren. Of als ze aangeeft de relatie serieus voort te willen zetten.

Naar mijn mening is dit boekje heerlijk luchtig geschreven. En dat is knap, als je bedenkt hoeveel zware onderwerpen aan bod komen: het overlijden van een echtgenoot (en vader), de onvervulde kinderwens van Roos en haar man, de heftige problematiek in bepaalde ontwikkelingslanden en de vooroordelen in ons toch niet altijd zo ruimdenkende landje. Dit boek laat je fronzen om de herkenbare, ongemakkelijke situaties (‘Het baasje stond er ongeïnteresseerd naar te kijken en liet de reus omstandig plassen, vlak naast haar vensterbank.’) of de mooi beschreven geluksmomentjes (‘Sinds hem, met hem, wílde ze zo graag. De dagen opeten.’). Aan de andere kant laat het je nadenken over de rationale achter belangrijke, misschien de belangrijkste, keuzes die je in je leven kunt maken.

Helaas bleek niet iedereen zo enthousiast. De NRC beschrijft het verhaal met termen als ‘onbeholpen’, ‘gejakker’ en ‘clichés’. Thomas de Veen (het is zijn recensie) lijkt te denken dat de boodschap van deze novelle is dat alles altijd maar moet lukken, zolang je jezelf trouw blijft. Volgens mij heb je het dan gewoon niet helemaal begrepen. En als je dan gaat lopen klagen dat er te veel wordt benadrukt dat alles lukt, maar te weinig wordt uitgelegd hoe dat lukt… Tja, dan is een zelfhulpboek misschien meer jouw ding.

De Groene Amsterdammer laat zich ook verre van positief uit over dit boekenweekgeschenk. Het grote verschil met de NRC is dat hier toch wat betere argumenten worden aangedragen. De personages zijn misschien wat ‘over-expliciet’, inderdaad. En nee, Griet op de Beeck heeft niet de schrijfstijl van Wieringa of Koch. En daar mag je je van mij ook best aan storen. Maar dat maakt het niet meteen slecht.

Kortom, ik vind Gezien de feiten een prachtig boekje over nieuwe kansen, jezelf zijn, het nemen van risico’s, liefde en het (on)belang van andermans bevooroordeelde mening. Het leest heel soepel weg. Gedachten die velen te ongepast vinden om uit te spreken, staan hier gewoon zwart op wit. Ik heb tijdens het lezen regelmatig zitten grinniken om de nuchtere kijk op gênante situaties. Aan de andere kant zet dit verhaal aan het denken. Hebben wij zelf onze feiten wel op een rijtje?

Boekrecensie: Onder volwassenen, Jami Attenberg

Een tijdje terug zocht Boekerij Meulenhof proeflezers voor het nieuw boek Onder volwassenen dat sinds mei dit jaar in Nederland wordt uitgegeven. Het is de Nederlandse vertaling van All Grown Up van Jami Attenberg, dat uitkwam in maart 2017. Nou, daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen!

De Amerikaanse Jami Attenberg debuteerde in 2006 met Instant Love. In de jaren daarna volgden The Kept Man, The Melting Season en The Middlesteins. De laatste verscheen op The New York Times bestseller lijst, werd genomineerd voor meerdere prijzen en werd uitgegeven in tien landen waaronder ook Nederland (De Middlesteins). Na haar laatste boek Saint Mazie verscheen dit jaar All Grown Up/ Onder volwassenen.

Lees verder

Boekrecensie: Om nooit te vergeten, Thomas Olde Heuvelt

Nadat ik HEX had gelezen (lees de review hier), moest ik meer verhalen lezen van Thomas Olde Heuvelt. Dus toen ik erachter kwam dat er een verhalenbundel van hem te krijgen was tijdens de Bookstore Day (geen idee waarom ze dat niet gewoon de Nationale Boekenwinkeldag hebben genoemd), heb ik die meteen gescoord. De bundel Om nooit te vergeten bevat vijf korte verhalen van Thomas die ik allemaal onderweg van en naar mijn werk heb gelezen.

Lees verder

Boekrecensie: HEX, Thomas Olde Heuvelt

Onder welke steen heb ik de afgelopen jaren gelegen? Dat is wat ik denk na slechts één hoofdstuk van dit boek te hebben gelezen. Met enige schaamte moet ik bekennen dat ik dit boek alleen maar heb gekocht, omdat ik ergens tijdens de Boekenweek mijn trein miste en dus tijd had om in de AKO op het station rond te neuzen. En ik wilde het boekenweekgeschenk hebben. Normaal koop ik helemaal geen ‘echte’ boeken meer (jeweetwel, die met een kaft en papieren bladzijden), maar lees ik continu op mijn e-reader. Het duurde ook zowat twee dagen voor ik gewoon bladzijden ging omslaan in plaats van erop te tikken in de hoop dat op wonderbaarlijke wijze de volgende pagina zou verschijnen. Maar nu heb ik het gelukkig gelezen, en deze horror vroeg gewoon om een recensie.

Maargoed, HEX verscheen voor het eerst in Nederland in 2013 en werd niet heel populair. In 2016 kwam een voor de Amerikaanse markt aangepaste versie uit in Amerika en werd daar wel een groot succes! Stephen King vond het boek ‘briljant en volstrekt origineel’ en The Gardian schreef: ‘Dit doet denken aan Spielberg. Een fantastisch en onvergetelijk verhaal.’ De Amerikaanse versie heeft, behalve een compleet andere locatie, ook een compleet ander einde. De Nederlandse versie is vervolgens opnieuw uitgebracht met dit nieuwe einde en werd nu wel bekender in Nederland. Thomas Olde Heuvelt zat in september 2016 ook bij De Wereld Draait Door om het over zijn succes te hebben. Ook dit heb ik volledig gemist… Maar beter laat dan nooit, lag deze herschreven versie van HEX de afgelopen week naar mij te lonken vanaf mijn nachtkastje en vanuit mijn werktas.

Lees verder