Boekrecensie: Het boekenweekgeschenk 2018 van Griet op de Beeck

Sinds vorig jaar wil ik er een gewoonte van maken elk boekenweekgeschenk te bemachtigen. Niet dat ik het schrijfsel van Herman Koch nou zo leuk vond vorig jaar. Zeer zeker niet. Waarom dan wel? Ten eerste omdat ik houd van cadeautjes. Ten tweede omdat het een dagje gratis treinen oplevert. Ten derde omdat het een mooie gelegenheid is om een nieuwe auteur te leren kennen. Dit jaar mochten we met Griet op de Beeck kennismaken. Zij schreef  Gezien de feiten en ik ben enthousiast! In deze recensie leg ik uit waarom.

Omslag boekenweekgeschenk 2018: Gezien de feiten, Griet op de Beeck

Het boek gaat over Olivia, een vrouw op leeftijd, wiens dominante man, na bijna vijftig jaar huwelijk, overlijdt. In plaats van intens verdrietig te zijn, voelt ze zich vooral heel erg opgelucht. Maar dat is natuurlijk ongehoord! Vooral haar dochter Roos wakkert Olivia’s schuldgevoel volslagen tactloos aan: ‘Zijt gij papa dan zomaar vergeten?’. Maar Olivia maakt haar eigen keuzes en vertrekt naar Afrika om een paar weken les te geven aan getraumatiseerde kinderen. Roos d’r reactie: ‘Ik vraag me af: is dit wat een moeder die van haar dochter houdt zou doen?’.
……….In Afrika leert ze Daniel kennen: Een prachtige zwarte man, ook weduwnaar, die van mening is dat het leven te kort is om je keuzes door angst te laten beïnvloeden, in plaats van vol te gaan voor wat je echt wilt. Je kunt je wel voorstellen voor welke moeilijke situaties, vooroordelen (‘Ge weet toch dat de mannen daar en kwalijke reputatie hebben.’), risico’s en keuzes Olivia komt te staan zodra ze verliefd wordt op deze man. Zeker als hij een paar maanden bij haar thuis komt logeren. Of als ze aangeeft de relatie serieus voort te willen zetten.

Naar mijn mening is dit boekje heerlijk luchtig geschreven. En dat is knap, als je bedenkt hoeveel zware onderwerpen aan bod komen: het overlijden van een echtgenoot (en vader), de onvervulde kinderwens van Roos en haar man, de heftige problematiek in bepaalde ontwikkelingslanden en de vooroordelen in ons toch niet altijd zo ruimdenkende landje. Dit boek laat je fronzen om de herkenbare, ongemakkelijke situaties (‘Het baasje stond er ongeïnteresseerd naar te kijken en liet de reus omstandig plassen, vlak naast haar vensterbank.’) of de mooi beschreven geluksmomentjes (‘Sinds hem, met hem, wílde ze zo graag. De dagen opeten.’). Aan de andere kant laat het je nadenken over de rationale achter belangrijke, misschien de belangrijkste, keuzes die je in je leven kunt maken.

Helaas bleek niet iedereen zo enthousiast. De NRC beschrijft het verhaal met termen als ‘onbeholpen’, ‘gejakker’ en ‘clichés’. Thomas de Veen (het is zijn recensie) lijkt te denken dat de boodschap van deze novelle is dat alles altijd maar moet lukken, zolang je jezelf trouw blijft. Volgens mij heb je het dan gewoon niet helemaal begrepen. En als je dan gaat lopen klagen dat er te veel wordt benadrukt dat alles lukt, maar te weinig wordt uitgelegd hoe dat lukt… Tja, dan is een zelfhulpboek misschien meer jouw ding.

De Groene Amsterdammer laat zich ook verre van positief uit over dit boekenweekgeschenk. Het grote verschil met de NRC is dat hier toch wat betere argumenten worden aangedragen. De personages zijn misschien wat ‘over-expliciet’, inderdaad. En nee, Griet op de Beeck heeft niet de schrijfstijl van Wieringa of Koch. En daar mag je je van mij ook best aan storen. Maar dat maakt het niet meteen slecht.

Kortom, ik vind Gezien de feiten een prachtig boekje over nieuwe kansen, jezelf zijn, het nemen van risico’s, liefde en het (on)belang van andermans bevooroordeelde mening. Het leest heel soepel weg. Gedachten die velen te ongepast vinden om uit te spreken, staan hier gewoon zwart op wit. Ik heb tijdens het lezen regelmatig zitten grinniken om de nuchtere kijk op gênante situaties. Aan de andere kant zet dit verhaal aan het denken. Hebben wij zelf onze feiten wel op een rijtje?

2 gedachten over “Boekrecensie: Het boekenweekgeschenk 2018 van Griet op de Beeck

    • Compleetgeschrift schreef:

      Nou, daar heb ik ook over zitten tobben. Misschien moet het een ‘typisch’ beeld schetsen van een ietwat ingekakt bestaan op leeftijd. Misschien staat het symbool voor verbondenheid. Of misschien beeldt het uit dat wie niet hand in gaat met de norm, buiten de kring valt. Andere suggesties zijn ook welkom 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *